Şiir: Halim Yazıcı – Müzik: Hüsnü Arkan



Her şeyi gördüm penceremden

Kırık bir camın arkasından

Kırmızı bir kar tanesi

Bir de sahici çiçekler

Yetmez mi, ah, yetmez mi?

Savrulun kalbimden sonsuzluğa

İsterseniz bir daha geri dönmeyin

Fısıldar gibi bir gülün sesi

Kalbimin tam ortasında

Yetmez mi, ah yetmez mi?

Ah ki, ne dediklerim, ah neden dediklerim

Ah ki, bilmediklerim, ah bilemediklerim

Ah yaşamadıklarım, yaşamadan öldüklerim

Balık ağlarına bakar bakar ağlardım.

Bana diyorsun ki
Nasıl bir martı yavrusunu severse
Bana diyorsun ki
Nasıl bir midye incisini gizlerse
Bana diyorsun ki
Nasıl bir arı peteğini örerse
İşte öyle büyüyorsun içimde

Sevgi yetmez sevgi yetmez
Sevgine saygın yoksa
Sevgi yetmez sevgi yetmez
Sorumluluğun yoksa
Sevgi yetmez sevgi yetmez
Arada eller varsa
Sevgi yetmez sevgi yetmez
Yarından ümit yoksa

Bense diyorum ki
Bahçende güller baktıkça güzelleşsin
Bense diyorum ki
Aşk engelleri aştıkça değerlenir

Bense diyorum ki
Güneş yağmurlar topraktan güllerin
Saygı sorumluluk sadakat sevginindir

BİR ÖMÜR YETMEZ

Orjinal Adı: Saturno Contro
Yönetmen: Ferzan Özpetek
Oyuncular: Stefano Accorsi, Margherita Buy, Pierfrancesko Favino, Serra Yılmaz

Senaryo: Gianni Romoli, Ferzan Özpetek
Görüntü Yönetmeni: Gianfilippo Corticelli
Müzik: Giovanni Pellino “Neffa”
Kurgu: Patrizio Marone
Tür: Drama
Süre: 110 Dk.
Yapım: 2007 - İtalya

Editörün Notu: Filmde; kırklı yaşlarına gelmiş bir grup arkadaşın dostluklarını, sevgilerini ve hayatlarını sorgulaması konu ediliyor.

Konu: Gençliklerini 80’li, 90’lı yıllarda yaşamış ve kırklı yaşlarına gelmiş bir grup arkadaş, dostluklarını, sevgilerini ve hayatlarını sorgular. Dostlukta olduğu kadar aşkta da ayrılığı kabul edememek onları; duyguları, heyecanları ve en derin korkularıyla yüzleşmeye...

http://rapidshare.com/files/275 68278/gitmeler_yetmez.pps.html

Yaşanmadı yaşamadım
Böyle sevda daha önce
Mecnunu şimdi anladım
Leylayı sende görünce
Kendimden çok seni sevince
Anlat deme soru sorma
Anlatamam beni yorma
Halime bek ne olur anla ne olur anla
Kelimeler yetmez böyle bir aşka
Hiç benzeri yok bendeki başka
Nasıl sevdim yerini bilsen
Kalbime girsen görsen keşke

MÜSBET İLMİN kaynağı gözlemdir, kamçısı da merak ve sorgulamadır. İlmin gelişmesi önündeki en büyük engel ise şartlanmadır, ve onun da kaynağı herşeyin üzerine siyah bir cehalet örtüsü çeken alışkanlıktır. İki şeyi her zaman birlikte görmeye alışan bir insan, zamanla bu iki şeyi birbirinin parçası veya birini diğerinin kaynağı olarak algılar, ve biri olmadan diğerinin olamayacağı hissine kapılır. Zamanla betonlaşan bu önyargıları kırmak gerçekten çok zordur.

Çevremizi ve varlıkları algılamamızda genellikle beş temel duyumuza (görme, işitme, koklama, tatma, ve dokunma) dayanırız. Bu beş duyu da maddeyle ilişkilidir. Yani maddesi olmayan bir şeyi (akıl ve sevgi gibi) göremeyiz, ve yine maddesi olmayan şeylere dokunamayız.

Bunun sonucu olarak maddeyi gerçek varlık, maddesi olmayan şeyleri de adeta hayalî varlıklar veya maddî etkileşimlerin tezahürleri olarak görürüz. Aslında madde olarak algıladığımız...

ANILAR YETMEZ BANA

Batan güneşin ardından yenisi doğar umutla
İltifat değil gerçek sözüm benzemez kimse sana
Yaşanmamış aşkımla gönlümü verdim unutma
Sensiz yaşayamam ben zira anılar yetmez bana

Duacıyım Allah’ıma gül yüzün solmasın diye
Dillerde dolaşan adın demek değilmiş nafile
Ne olur güzelim sen de beni sevdiğini söyle
Sensiz yaşayamam ben zira anılar yetmez bana

Yine yağmur yağıyor işte hatırladım maziyi
Gözlerimden gidiverdin sonra kayan yıldız gibi
Çılgınlıklarımı hissetmek de bir kördüğüm sanki
Sensiz yaşayamam ben zira anılar yetmez bana



1996 / GAZİANTEP



EMINE SEVINC OKSUZOGLU
Edebiyat Araştırmacısı
Şair Yazar

Bir Bahçe Yetmez Gülüşüne

Hayaline yürüyorum
denize yansıyor yüzüm
suların aynasına
Seni arıyorum
dalgaların ve duygunun
salıncağında

Su çiçeğinde...
gözlerin
sularla gözlerimdesin
dokunabilmek tenine
içimde ırmak sesi
kim bilir nerede
nerelerdesin

Anlatmak sana
anlatabilmek duygumu
bir okyanus yüreğim
oysa musluk
küçük bir dil
nasıl akıtır onu

Bir bahçe kuruyorum
seninle
bir bahçe...
yetmez ki gülüşüne

ALI RIZA KARS

Bahtı teninden yanık bir serencamdı
Bir ömrün bana giydirdikleri
Kaçamadım şerrinden şamarından feleğin
Daha tüysüz bir çocukken dilim dağlandı
Yasaklarla korumaya alındı bütün düşlerim

Ardımsıra kurallar devriyeler gezerdi
Başım üç numara traş trahomlu gözlerim
Babamın ters-yüz ceketi gibiydi hayat
Acısı bol bir ağıt gibi dururdu bedenimde
Ya da sokaklarıma dar gelirdi.

Parçalanmış bir aynada büyüttüm kendi kendimi
Kurşun eritilirdi başımda okunmuş sular içerdim
Boynumdaki muskaya havaleydi bütün hâllerim

Hem takdir hem tekdirlik bir mektepliydim on beşimde
Yağmurlar ve şarkılar kardeş gibiydi
Şarapla tanıştığım rüzgâra bulaştığım bir takvimdi
Hepsi bir şiirin eskizleriydi belki
Sonraki yaralarıma sargı bezleri

Ten çıra olmamıştı yazgım henüz bakirdi
Giz yüzle tanıştı sonra boynunu sıktı muska
...

“Muhtaçlara verdikçe zenginleşir,

açları yedirdikçe doyarız...

Yoksulların uzattığı avuçlar, hazineyle doludur.”

—Selâhaddin Şimşek



HER İNSANIN kıymeti iyiliği kadardır. Gökyüzüne yerden toz kalkar ama yeryüzüne gökten yağmur yağar. Her kap içinde olanı sızdırır. İyiler kendileri için değil, başkaları için var. “Yar yüreğim yâr, gör ki neler var!”

Bilge biri: “Allah’ım” diyordu. “Sen kötüleri esirge! İyileri zaten esirgemişsin, çünkü onları iyi yaratmışsın.”

İyilikte geciken, bugün yarın diyen yolda kalır. Aza çoğa bakan aldanır. Hz. Ali; “Az vermekten utanma” der, “umut kırmak daha utandırıcı.”

İyiler işini bilirler. Allah için sever, Allah için verirler. Ve sonunda müjdeye ererler:


“Onlar, Allah’a ve ahiret gününe inanırlar, iyiliği tavsiye ederler, kötülükten...