Rüyanızda yazi yazmak hileye, yazi yazan bir kişiyi gözlemlemek, hile yapan bir adam manasina gelir. Bir kişinin kendi yazdigi yaziyi begenmedigini görmesi, onun günahlarinin kefareti olarak tövbe etmesine ve herkese hile ve dalavere yapmaktan vazgeçmesine, kendisi ile halk arasinda her seyi inkar etmesine yorumlanir. Ibn-i Sirin'e göre; bir kişinin kendisini bir kitap yazarken görmesi haram mala sahip olacagina ifade eder. Bir kişinin Kur'an-i Kerim'den bir ayeti gömlegi üzerine yaziyor görmesi, dinine özenle sarilmasina; sol elle yazmak ise, çirkin isler yapmaya ifade eder. Kitap yazdigini görüp de onu tamamlayamadigini gözlemlemek, islerini eksik yaptigina delalet eder. Rüyanızda yazi yazdigini gözlemlemek, hayra yorumlanir. Kendisi okuyup yazmak bilmedigi halde, yazi yazdigini gören, baskalarindan hile ile geçimini saglar. Alim veya katip olan bir kişinin rüyanızda , yazi yazdigini görmesi, hayir ve menfaate, rizk genisligine, eger bir is basinda veya memur ise berekete yorumlanir, Seriata aykiri bir yaziyi yazdigini gözlemlemek...

Tarihi zehirle yazmak...

Antikçağ'dan bugüne kadar, zehirle işlenen cinayetlerin sadece çok azı açığa kavuşturulabildi. Ancak, çözümlenen olaylara ilişkin gerçekler de, geceler boyu uyku kaçıracak kadar korkunç...


Sokrates, arkadaşlarını etrafında topladıktan sonra baldıran zehiri içmişti.


Zehir, düşük miktarlarda kullanıldığında etkili tedavi edici maddeler arasında yer alıyor. Bu açıdan bakıldığında zehir, Tanrı'nın insana bir lütfu olarak görülüyor. Ama yüksek dozda kullanıldığında da, zorlu düşmanların ve nefret edilen kocaların kolayca ortadan kaldırılmasını sağlıyor. Aslında, Eski Romada döndürülen entrikalar, dünyanın başka yerlerinde de sık sık yaşanıyordu.

Bu entrikarlarda, eşlerin ayrılmasında, para ve güç için yapılan savaşlarda zehir çok önemli bir role sahipti. İstenmeyen insanların ortadan kaldırılması konusunda hiçbir şey...

yağmur yağ bu gece..
damlaların hüzün olsun..
yalnızlığımın şehrinde..
seni yazmak istiyorum..

hüzün kokan bu şehirde..
-yanlızlığım..


MUSTAFA GUVEN HAYALOGLU

vermeli yüreğin eline en uygun kalemi
yaz demeli yaz..
aklından gelen yüreğinden geçeni..
yüreğin elleri olur mu deme
yoksa nasıl tutardı bir başka yüreğin ellerini?

- alıntı -

Kalbimdeki esinti rüzgarları vuruyordu yüzüme
En yalın haliyle karşında bir adam duruyordu
Hesabını sormadan gitmeyeceği bir aşk için ağlıyordu
Çareyi derdi tasayı kendinden bir türlü atamayan
Yada onların peşini bırakmadığını düşünen bir aşktı
Ve son olmasında temenni kalıyordu yarınlara
Geçici bir halk türküsüydü
Sadece bir kez çalınıp söylenebilecek
Ardında umutsuz kırlangıç sesleri bırakarak
Bir sevda limanından ayrılığın portreleri çıkıyordu
Yaralarımda dermanı olmayacak kırıntılardı gözlerin
Ve gözlerindeki hasret uğultuları çınlıyordu kulaklarımda
Sana dair bir aşk şiiriydi,sen nefretle bakarken gözlerime
Yalancılığın sınır noktasında nöbette gibi bir halin vardı
Doğruluk payı bırakılmamış bir aşk içindi benim sana sevgim
Bir seni seviyorumu bile doğru dürüst söyleyemeyen,
Bir adama şiir yazmak kolay geliyordu senin hakkında
...

Yazmak eliyor içimden seni
Ama anlatamıyorum
Çünkü satırlara sığdıramıyorum seni
O gözlerini
Öyle bir girdin ki kalbime
Hep seni düşünüyorum, inan hep seni
Ama sen sevmiyor anlamıyorsun beni
Gel de gör şu halimi
“Duygular derbeder, Düşünceler serseri”
givemeyourlove

Seni Yazmak

Ve
Dedimki kendi kendime


Seni yazmak aşka dalmaktır
Ve
Sana yazmak
Aşkın hamuruyla yoğrulmaktır

OMER SEVIM

İhanete Yazmak

Ve ihanet;
Hortladı kalktı mezarından
Ne bir tohumun yeşermesi
Ne de dölüne,
Emziğe kalkmış bir ana gibi.

Ve ihanet;
Doğruldu puşt karanlığından
Ne bir türkü sevinciyle,
Ne de umuda seslenen
bir ozan haykırışıyla.

Ve ihanet;
Kalktı yoz yatağından
Ölüm gibi.
İrin gibi..
Hain gibi...

AYDIN GULER

Sana Şiir Yazmak

Sana şiir yazmak anne,
anlatabilmek sevgini,seni….
Nasıl?
Söyleyebilmek pişmanlıklarımı ve
doyasıya yaşayabilmek şefkatini.
Duyabilmek tahta bir beşikte,
o unutulmaz ninniyi.
Görebilmek, en güzel haliyle dünyayı.
senin kanatlarının altında kalabilmek ve
meydan okumak dünyaya.
Geriye dönebilmek, seni daha dolu yaşayabilmek…
kır çiçekleri ve papatyaları sana
pişmanlık rüşveti olarak verebilmek.

Sana şiir yazabilmek anne,
en samimi, en doğru:
Benim annem diye başlamak,
benim annem,ağır yükün yorgun hamalı,
koynuna papatyalardan kolye,
başına taç takmamış kadın.
Benim annem Anadolu!
Benim annem, buğday sıcağı.
Geceyi,ateş nöbetlerimde yenen,
uyandığımda baş ucumda
aynı ninniyi söyleyen kadın diyebilmek.
Sana söyleyebilmek, seni nasıl unuttuğumu,
...

Bir yılı aşkın süredir yazıyorum. Duygularımı, düşüncelerimi, özlemlerimi, umutlarımı, yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımı, kurguladıklarımı…


Başlangıçta yaşadığım heyecan katlanarak artmaya devam ederken, kalemimdeki değişim de bana doğru yolda olduğuma dair işaretlerini veriyor. Kendimden memnunum, yazdıklarımı çok seviyorum. Bazen boş sayfama, boş gözlerle bakmıyor değilim. Ne yazacağımı ya da ne şekilde yazacağımı bilemediğim anlarım da çok oluyor. Böyle durumlarda başvurduğum yol; geçmişte yazdıklarıma bakmak. Öyle ya onların hepsi bana ait. Onların hepsi özden. Onların hepsi benden. Geçmişimden aldığım bu güç sayesinde bugüne dönüp karalamaya başladığımda yarına kalacak olan yeni yazım şekillenmiş oluyor. Her yazdığım beni geliştiriyor. Ve öğreneceğim daha çok şeyimin olduğunu bilerek kendim için yazmalarım devam ediyor.

Aslında yazmak, işin belki de en kolay kısmı. Peki, yazdıklarımızı yaşayabiliyor muyuz?...