çok sustun deli gönül...
kaçmaya başladın yalnızlıktan,
firari bir çöküş mü başladı ne?
yitirilen hayatın uzantısından....

çok yıprandın deli gönül....
tutkunun umuda dönüştüğü yangınlardan,
aşka inanmıyor musun artık ne?
yorgun bir ruh gibisin yaşananlardan.....

çok kırıldın deli gönül....
sebebi mahkumiyetimin yargılarından.....
boyun eğmekten bıktın mı ne?
bedenime dövme olmuş yalan aşklardan......

çok değiştin deli gönül....
çarkta dönen hayatın verdiği acılardan,
ters yola mı sapacaksın ne?
beklenmedik bir mutluluk paylaşımından.....

söyle deli gönül söyle.....
severmiyiz sence bir daha doludizgin?
bulur muyuz karekökü aşka çıkan bir nihayet....
ah be deli gönül,
ömrün şu son demlerinde,ne olur?
ne olur?
beni affet...
beni affet...
...

SÖYLE SEVDA İÇİNDE TÜRKÜMÜZÜ

Söyle sevda içinde türkümüzü,
Aç bembeyaz bir yelken
Neden herkes güzel olmaz,
Yaşamak bu kadar güzelken?

İnsan, dallarla, bulutlarla bir,
Ayrı maviliklerden geçmiştir
İnsan nasıl ölebilir,
Yaşamak bu kadar güzelken?



FAZIL HUSNU DAGLARCA

Yarını düşünüp düne bakmadan
Sevdalık etmeye söyle var mısın?
Menzil gözetmeden, yöne bakmadan
Yürüyüp gitmeye söyle var mısın?

Bir hırka sırtlanıp, hoş deyip çula
El avuç açmadan başka bir kula
Sevdamız uğruna, hem de bir pula
Dünyayı satmaya söyle var mısın?

Karanlık geceler bizi beklese
Güneş küsse bize yüzün saklasa
El ele tutunca ölüm yoklasa
Korkmayıp tutmaya söyle var mısın?

Yârin duruşuysa yârin timsali
Sen Leyla ben Mecnun ya da emsali
Öyle yıkılmayan bir aşk misali
Temeller atmaya söyle var mısın?

Âlem inkâr etse aşkı aşığı
Zehirlerle dolsa aşkın kaşığı
Ateşten de olsa sevda döşeği
Yanıp da tütmeye söyle var mısın?

Aşkı kıble edip gönül gözüne
...

Söyle

Gittin gideli kaç yüreğe dokundun?
Kaç geçilmez sevda yaşadın
Hangi gözlere gülümsedin sıcacık
Kaç yürek sarmaladı seni
Ne özlemlerle yandın benden sonra

Söyle
Gittin gideli odanda kaç mum tükendi
Gece karanlığına ve güneşe inat
Kaç gece uyanarak ağladın!
hangi yolda anımsadın yüzünü sevdiğinin
Kimlere benzettin beni

Söyle
Gittin gideli ellerini kim ısıttı
Üşüdüğünde sarıldın
Korktuğunda aradın telefonla
Ya da olsaydı yanımda dedin
Hissettin eksikliğini

Söyle
Şimdi gittiğin yerde günler başka mı doğuyor
Başka mı yaşanıyor hayat
Gün 25 saat mi, gece yok mu oralarda
Sen de düşündün mü niye diye!
Yoksa vaz mı geçtin kendinden

Söyle
Gittiğin gideli kaç yüreğe dokundun?
Sevgini adadın karşılıksız
yanma nın tadına vardın
...

Niye bana uzaksın sevdiceğim? Gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? Sözlerinin sıcağı kalbimde bin efsûn. Sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. Sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz.

Sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. Sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. Hata etmişim, şimdiye dek varlığını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. Yokluğun ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, ağlıyorum.

Beni unutmadın değil mi? Unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttuğunu da unutturuyor. Dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. Seni unutmak bana haram olsun. Unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutulduğu kimsenin hatırına gelmiyor. Sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlığı karanlığa itiyor. Senin unutman bana uzak olsun.

Alev üşür mü bi’tanem? Taş katılığına yanar mı? Dağ yalnızlığına ağlar mı?...

Su gibi akıp gitti yıllarım Aşkı ararken bitti bütün yollarım Bom boş kaldı zamanla avuçlarım Ben hep bekledim hiç giden olmadım.

Zamana yenilmedim hep bekledim dönmeni..Aşkı buldugumdan cok emindim benım ıcın aşkın anlamı da sendin aşkı var edende.Bütün umutları koydum bir yere.Sensiz gecen her gune bır umut verdım..Bekledim .. döneceginden cok emindim..günler geciyor umutlar tükeniyordu..ben sendeydim ve senden gitmeyi hiç istemedim bu asktan vazgecmedım .. umutlarım tükenene dek..bir gün baktım ki beklemek için hiç umut kalmamış gecen zamana adamak ıcın hiç birşey yoktu elimde yinede giden olmadım..

Hazırım kendimden geçmeye aşk isterse Kelebek ömrü kadar kısa sürse Dönemem artık senin olduğun şehre Kanıyor mazim içimde öylece.

Bekledim o kısacık anı yasamayı bekledım..ama gün geldi yoruldum takatim kalmadı artık gecen zamana adayacak umudum da yoktu..O kısacık an için herşeyimi vermeye hazırdım ama...

çok mu ufaktı adımlarım ya da çok mu yavaş yürüyordum, yoksa üzerinde yürüdüğüm anılar mı çok can yakıyordu, hangisiydi sorunum bilemiyordum. uzaklaşmak istemiyordum belkide tam olarak, yüzümü göğe kaldırmış yüzüme düşen kar tanelerinin verdiği umutlarla ayaklarımın altındaki kesikleri hissetmiyordum bile. sadece duymak istediğimi söylüyordun bana, kanıyordu, aklımı rahatlatan şeyleri söylüyordun, yakıyordu. sesin öyle inandırıcı gelirdi ki bana, yalan değil derdim, inandırırdım kendimi. çünkü istediklerimdi söylediklerin ve ben aklım mı kalbim mi denkleminin içinde kaybolmuş bir bilinmezdim. çözmeye ne aklım yetiyordu ne de zihnim.

bu gece..

soğuk oluyor, ayaz gözlerin düşüyor aklıma, üşüyorum. korkuyorum senden artık, hiç ummadığım zamanlarda düşer oldun aklıma. toprak kokuyor bazen bakışların, yok olmadım dercesine düşüyorsun peşime. gece karanlığında gerçekmişsin gibi üşütüyorsun...

Özledim sesini ne olur hadi konuş bir şeyler söyle
Fırtınalar kopuyor içimde hükmedemiyorum kendime
Karanlıklar içindeyim her şey mahvolmuş yıkılmışım
Susma ne olur,bağır çağır ama bir şeyler söyle.

Bana bir sarkı söyle ya da bir şiir okuyabilirsin
Kalbimdeki kor hala sönmüyor bunuda sen bilirsin
Gözlerim kan çanağı yorgunum uykusuzum be gülüm
Yaralıyım çaresizim umutsuzum gelde bana bir şeyler söyle.

Bana bir gül getir gül bahçesinin en derin köşesinden
Yağmur ol yağ üstüme güneşim ol gel beni ısıt
Dökül karanlığıma ıssız odamda aydınlanan ısığım ol
Sesin aksın içimde bir pınar gibi gelde bana bir şeyler söyle.

Bana bir bulut gönder bütün şimşekler çaksın üzerimde
Bazen kar nasıl hazin yagar bilirsin sen
Iste öyleyim kapkarayım ruhum daralmış bugün çık gel
En hüzünlü sesinle en dokunaklı hasretinle bana bir şeyler söyle...
...

Bir Şarkı Söyle!
Her adımda yarına koşarak yaşanan dünyada, kapatmıştı kapıları yüreğim, paslı kilitler takmıştı tokmağına. Sonsuza değin sürecek derken matemim; yine! Yeniden! Bacadan mı düştün ocağıma “ Ey Aşk!”


Bir şarkı söyle!

“Bu şarkı bizim olsun… Adın ceylanım olsun!”


Gri ile siyahın öpüşmesinde ve kanı bozuk bir hayal âleminde; hiçbir renk anlam katmıyorken umutlara ve her renk, insan siluetine bürünüyorken boşlukta… Sen nerelerdeydin!

Topladım ortaya saçılmış duyguları, elimi nereye atsam, avuç avuç içi geçmiş anı. Hatırlayamadığım beklentilerim / beklediklerim… Günübirlik bir hayat yaşamaktaydı; yarından umudu kesmiş, yokuş yukarı tırmanan heveslerim. Kan ter içinde uyanılan kâbuslara gebe, kara geceler… Sensizlik hiçlikmiş meğer!


Aslında kimsesiz değildim. Düşlerim vardı nöbette, bir de umutlar ekmiştim, yeşerecekti...

Senden bana tek hatıra
Birkaç kısa mutlu an..yanında..
Kimler dur der bu yangına
Kimler gelir sevgilimi almaya
Sen de beni unutursun günün birinde
Hadi tamam,unut ama ya görürsem seni biriyle
Nasıl olur ne yaparım kalbim dayanırmı bu gidişe
Erir beden,yaşanır mı bu acıyla senelerce

Dur!ağlama..ne olur ağlama
Dünya yıkılsın ama sen ağlama
Dur ağlama..Ne olur ağlama
Bulutlar ağlasın sen ağlama

Ayrılık gönlümü ruhumu sardı
Kalbime varınca beni benden aldı
Daha yaşanacak ne çok şey vardı
Söyle biz nasıl bu hale geldik

Sayarım ayları çok şey gitti benden
Silemedim izlerini,silemem geçmişimden
Gitmiyor hayalin gözlerimin önünden
Söyle biz nasıl bu hale geldik

Göğsümde sancılar sanki ölmüşüm ben
Bilmeden kırdıysdam inan sevdiğimden
Sil o gözyaşlarını güzel gözlerinden
Söyle biz nasıl bu hale geldik
...