Duy şikayet etmede her an bu ney,
Anlatır hep ayrılıklardan bu ney.

Der ki, feryadım kamışlıktan gelir,
Duysa her kim, gözlerinden kan gelir

Ayrılıktan parçalanmış bir yürek
İsterim ben; derdimi dökmem gerek.

Şayet aslından biraz ayrılsa, can,
Öyle bekler, vuslata ersin zaman.

Ağladım her yerde hep ah eyledim.
Gördüğüm her kul için dostum dedim.

Herkesin zannında dost oldum ama,
Kimse talip olmadı esrarıma.

Hiç değil feryadıma sırrım uzak,
Gözde lakin yok ışık, duymaz kulak.

Aşikardır can-beden, gör insanı,
Yok izin, görmez fakat insan, canı.

Ney sesi tekmil hava oldu ateş,
Hem yok olsun, kimde yoksa bu ateş!

Aşk ateş olmuş dökülmüştür ney'e,
Cezbesi aşkın karışmıştır mey'e.

Yardan ayrı dostu ney dost kıldı hem,
Perdesinden perdemiz yırtıldı hem.
...