“Seraba Harcanmış Ömre Yanarım ! ” adlı şiiriyle siyasete veda etmiştir:

Hürriyet bir Şirin, ben Ferhat oldum,
Devirler boyunca boşaldım, doldum.
Bir ömür yitirdim, acep ne buldum?
Seraba harcanmış ömre yanarım.

Bir devr-i fazilet açılır sandım,
Rahmandır, diyerek şeytana kandım,
Bu bir rüya imiş, artık uyandım,
Seraba harcanmış ömre yanarım.

Fazilet yolunda çektim çok çile,
İkbale kul olup düşmedim dile,
Bulmadım cefayı dostlarda bile,
Seraba harcanmış ömre yanarım.

OSMAN BOLUKBASI

Çıldırmakla işe başladım
İş dediğim aşk
Aşk dediğin ne ki
Bir tutam çıldırmak

Dere tepe bir hayalin peşinden yuvarlanmak

Sorma gitsin
Anlatmak istesem de
Dinlemek istemezsin

Düşün ki
Çiçek açtığında bir sevinçtir tabiat
Ve çiçeği ilk kez görene
Onun solacağını gel de anlat

Aşk dediğin de böyle bir maksat

Başka ne var söylenecek
Dağda yanmak
Güneşte donmak desen
Kim sana akıllı diyecek

Çıldırmakla işe başlamak ilk gördüğünde
Çıldırmakla son vermek veda ettiğinde

Bu manyaklık insanın iliğinde
Yine de
Varım yeniden ben bu deliliğe

Tanrı beni mi korusun
Seni mi……..

OGUZKAN BOLUKBASI

Bir yıldız göz kırpar
Ölüdür oysa
Gece binlerce ölü seyredersin semada
Işıl ışıl
Güneşimiz öldüğünde yedi dakika sonra anlarız
Bir yedi dakikamız vardır
Ölümden önce
Belki geri sayımdayız
Belki yedi dakika var şimdi
Sevdiğini söyle
Zaman ilerliyor

Sana böyle sık sık
Seni seviyorum diyorsam
Öyle garip bakma bana
Ölüm korkusundandır
Yarım kalmak var
Yedi dakika var

Ölürken belki, demiştin
Hangi ölüme ne kadar
Susuzluğundur bu dudaklar
Yedi dakika var

OGUZKAN BOLOKBASI

Sen bu kadar güzelleşirken
Tabii ki bahar geldi sanıp çiçek açar ağaçlar
Çocuklar gibi pür neşe bir rüzgar
Kocaman dalgaların önünde bir dalgakıran olur bakışların
Sert
Ve fakat içten gülümsemeli

Dağlarda eriyen karlar nehirlerle denize ulaşırken
Sana hala söylenmemiş sözler aramakla meşgulüm
Tarifi imkansız diyarlardan
Dizilmesi imkansız sözcüklerle cümleler kuracağım
Seni seviyorum dediğimde patlayan tomurcukların üzerinde bir çiy damlası gözlerin olur
Bir hayal bu
Dudaklarım dudaklarını bulur

Aşk çılgınca bir gerçekliktir
Kavuşmak düşlere sarılı bile olsa...

OGUZKAN BOLUKBASI

Şimdi sana yorumsuz bir taşkınlığımı sunuyorum,
İstemediğin halde, yıldızlar koyuyorum gökyüzüne,
Aydınlığı karanlığa boyuyorum,
Yolunu bulamazsın diye bir sevinç içime
Elimi tutman ihtimali ile karışık,
Çocukça hayaller kuruyorum..



/Yalan dünyanın yalancılarından biriyim ben,
Yalanım sen oldun kendime/

Gittiğin günden beri, ne yağmurlar yağdı buralara
Ne rüzgarlar esti,
Islandığımı bile anlamadım.
Yandığımı biliyorum yalnızca,
Küllerim sana doğru savruldu sandım,
Ellerin dua için açıldığında konacaktım,
Olmaz hayaller kuruyorum..



/Bir masalın masalcısıyım ben
Masalım sen oldun kendime/

Her şey tükenirken başlıyor hayata tutunma isteği,
Aşkın uğramadığı bir istasyonda beklediğinde
Hiç solmayacağını sandığın çiçeği
...

Ruhumda gizli bir emel mi arar
Gözlerime bakip dalan gözlerin?
Aklima gelmedik bilmece sorar
Beni hülyalara salan gözlerin!

Nigâhin gönlüme - ey perî - peyker! -
Leyâl-i hasretin hüznünü döker;
Karanlıklar gibi yığılır çöker
Içimde yer edip kalan gözlerin!

Huzûrunda bâzen benligim erir,
Tavrın hulûsumdan şübhe gösterir.
Bâzen de ne olmaz ümidler verir
Sabr ü karârımı alan gözlerin!

Gamzende zâhir, ey ömrümün vâri! .
Füsûn-i hüsnünün bütün esrârı.
Nesr eder âleme reng-i bahârı
Koyu menekşeye çalan gözlerin!

Sihirdir, süphesiz, bütün bu şeyler;
Bakışın zihnimi perişan eyler.
Bana aşk elinden efsane söyler,
Aşka inanmayan yalan gözlerin!


RIZA TEVFIK BOLUKBASI

Ne zaman bir sevda takılsa aklıma
Yorgun odalarda asılı gönüller salınırlar
Asma yaprakları hışırdar üzüm üzüm ağustos akşamlarında
Omuzuna konmuş bir el gibidir gözbebeklerin sıcacık
Tüter durur burnumda deniz kenarları
Şehrin limana yanaşmış hali
Dalgaları kımıldatır usulcacık
Sevda yanaklarımda gezinir yumuşacık

Şiire dönüşür yıldızlar
Kayarken berrak akşamlarda
Her köşesine bir kafiye yerleşir
Dileklerin rüzgarındadır rotaları
Başımı başına dayamışımdır mutlaka
Elim omuzunda
Ceketim sendedir
Sen kokar akşamın sonrasında yakası
Koklarım yeniden sevdalanırım
Ne zaman bir sevda takılsa aklıma
Seni düşünürken suçüstü yakalanırım



OGUZKAN BOLUKBASI

dostları olmalı insanın,
aynen gemilerin limanları gibi
zaman zaman uğradığın
yükünü boşalttığın
dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda

sonra açık denizlere uğurlamalı seni,
geri döneceğin günü bekleme umuduyla
bazan rüzgara o açmalı yelkenini
yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla
halatlarını çözmeli
seni çok
ama çok özlemeli

dostları olmalı insanın,
ermiş, bilge hayatı ezbere okuyabilen
düşünmediklerini düşündüren
seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen
gerektiğinde senin’çün ateşi yutabilen

yolunu ışıtan ustan olmalı,
şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini
sana vermeli soğuk bir kış gününde
üzerindeki tek gömleğini

OGUZKAN BOLUKBASI

Al dedi deli adam bir yürek sevgi sana, yanında bir hayat ve bir de ben, hiç yanından ayrılmadan sevgiyi ve hayatı koruyacak olan, yani bir de ben.
Durdu, sevgi dolu bir kuşkuyla dokundu yüreğine adamın
Kokladı sevgiyi
Anladı sahiciymiş
Hayatın içine koydu
Şöyle bir geriden seyretti manzarayı
Sevgi dolu bir hayat
Hiç bilmediği
Ve hiç görmediği
Ta ciğerlerine çekti ağzındaki sigarayı
Gri bir geçmişten gelen yolda yürüyordu
Sevilmeyi bilmiyordu

Güzel yemek yapardı Nagihan
Güzel çocuk büyütürdü
Her ninnide
Hem çocukları
Hem kendini uyuturdu

Sevgi dediği şey
Annesinin üstüne diktiği elbiseydi
Düşündü kaç yıl geçmiş
Bir giyebilseydi
Sandık odalarında
Gözünden bile koruyarak saklamıştı
...

Meltem’in uçuş günü bu akşam
Meltem rüzgar
Sizin beyninizde hayınlıklar
Gözleriniz uçuşan eteklerinde
Söz olur
Göz olur demeden
Gölgelerinizin mahremliğinde ara sokaklara daldınız karanlıklara, kentinizde deniz yoktu bilemezdiniz dalmanın duygusunu masmavi sulara, ondandır yüreğinizdeki çıkmaz sokaklar, engin denizlere açılmamış korkular.

Oysa meltem
Denizden esen rüzgar
Dalga dalga kokularıyla aşkın, gözlerinde umutsuz bakışlar şaşkın, bu kara ikliminde kaybolmuş, yersiz, yurtsuz ve yolsuz, esmekle küsmek arasında kanat arıyor uçmak için.
Meltem’in uçuş günü bu akşam
Kimsesiz, vedasız
Denize ulaşmadan tükenecek
Ne tuhaf yolunu kaybetmesi rüzgarın
Bir sevdanın tutkusuna kapılmış gibi
Kendi esintisinde yokolması

Bari bir öpücük kondursaydı yanağına sessizce, utangaç ve gizli arzuların dizginlendiği,...