Eve Gelen Baba

Onu ilk olarak bir şiir şöleninde tanımıştım. Öndeki iki dişi çekilmiş ve yerine yenisi yapılmamış olduğundan bir mağaranın kapısını andıran boşluktan arada bir ıslık çalar gibi çıkan sesi ile okuduğu şiiri, dinleyicilerin büyük çoğunluğu anlamamış ama yine de alkışlamışlardı. Yüzünde; yaşından büyük izler, alnında; sıkıntılı bir hayatın kırışıklıkları vardı. Bu manzarayı dikkatle izleyen her insanın, hayattan sürekli olarak darbe yediğini söyleyen bu adamın neler yaşadığını tam olarak bilemese de bir şeyler sezinlemesi mümkündü. Her sigara nefesinde, dünyanın tüm dertlerini içine çeker gibi bir hali vardı. Verdiği her nefeste ise adeta bedeninden canını atıyor gibiydi. Şiir şöleni bitince, geldiği ile geri döndü Akif Ağabey. Çok fazla konuşamamış, sohbetimiz esnasında sadece bir şeyler yazmaya çalıştığımı söylemiştim.
Aradan birkaç yıl geçtiğinde, iyi bir şair ve edebiyat öğretmeni olan Ali Ağabey; �Akif...

Anne dışarıda alış-verişteydi. İki buçuk yaşındaki bebeğe babası gözkulak oluyordu.

Aslında bu pek de zor bir şey değildi. Yavrucak halının üzerinde 'çay seti' oyuncağıyla oynarken baba da koltuğunda gazetesini okuyor, ara sıra da bebeğinin kendisine -çay seti oyuncağının minik plastik fincanlarıyla- ikram ettiği suları çay niyetine içerek oyuna iştirak ediyordu.


Derken anne eve geldi. Baba anneye sus işareti yapıp, bebeği izlemesini istedi. Bu çok şirin hareketini annenin de görmesini istiyordu.
Anne, bebeğin elinde çay fincanıyla salondan çıkıp, biraz sonra içi su dolu olarak babasına getirmesini ve babanın da onu çaymış gibi içmesini seyretti.

Sonra gayet sakin bir tavırla elindekilerle mutfağa geçerken eşine seslendi:



'Uzanabildiği tek su kaynağının klozet olduğunu biliyorsun, değil mi?'





Sonuç-1: Anneler evlatlarını çok sever ve onlara dair her şeyi bilir.
...

Güneşli bir gündü. Kadın parkta yanında oturan adama Bakın, salıncakta sallanan şu kırmızı kazaklı çocuk benim oğlum dedi.

Adam gülümseyerek Güzel bir oğlunuz var dedi. Diğer salıncaktaki mavi kazaklı çocukda benim oğlum

Sonra saatine baktı ve Heyyy, Todd, sanırım artık gitme zamanı diye seslendi oğluna.

Çocuk salıncakta yükselirken Beş dakika daha baba, lütfen yalnızca beş dakika daha diye karşılık verdi babasına.

Adam başını peki anlamında sallayınca çocuk neşeyle sallanmaya devam etti.

Dakikalar sonra adam ayağa kalkarak tekrar seslendi oğluna Todd, artık gidelim mi, ne dersin?

Çocuk yine gitmeye isteksiz Ne olur baba, beş dakika daha, lütfen, beş dakika daha diye bağırdı babasına.

Adam Tamam deyince çocuk kahkahalar atarak sallanmaya devam etti.

Sonunda kadın dayanamadı ve sesinde gizli bir hayranlıkla Ne kadar sabırlı bir babasınız dedi...

Urfalının Biri Mezarında Yatan Babasını Ziyaret ediyor:


Babo nasısan, eyimisen?
Gene Fatihayı gaptın, keyfin yerinde.
Oraları bilmem amma...
Buraları bura olmaktan çıhmış gayri.
Mezarıydan galksan,gafayı yersen.
Öldüğüye sevinirsen...

Sıra geceleri bitti artık.
Åžindi Bitliste beÅŸ minare de yok.
Hasangalasında caketim de galmamış.
Hem Urfa dağlarında ceylanlar da gezmiy.
Herkes: Şak-şuka, şaka da - şuka söylüy...

Ne mırranın, ne de gayfenin dadı galdı,
Gayfenin neslisi çıkmış, südü de içinde.
Gaçak çay da hepden gaçak olmuş,
Sallama içiyler..
Ahhh.. Şu gavur icadı televizyon yokmu?
Tam üç tene eve aldım,gene de acans dinliyemiyem.
Gumasının yüzünden gocasından ayrılan böyük gız,
Yaseminin penceresinden bakmazsa göremiymiş.
Öbür oğlan Gurtlar Vadisi.
Hele o güççüğü yokmu ? Sen görmedin.
...

BABA Ä°LE OÄžULÂ’UN KADERÄ°

Vatani görevini yapmak üzere, henüz yeni doğmuş olan oğlu Hakkı’ yı ve çok sevdiği karısı Hacer’i bırakıp gitmek zorunda kalmıştı. Onları böyle bırakıp gitmek istemiyordu, ama çaresiz mecburdu. Çünkü vatan borcu namus borcu idi.

Mustafa; askerliğini doğuda yer alan, Şırnak ilinde yapacaktı. Yüreğinde bir sıkıntı sürekli onu boğuyor, neredeyse nefes alamayacak kadar daralıyordu. İlk günler çok zor geçiyordu. Ara sıra eşi ile oğlunun fotoğraflarına bakıp, bir çocuk gibi kendini avutuyordu. Oğlu Hakkı ve karısı Hacer gözünde tüter olmuştu. Sık sık mektup yazıyor, hasretini böyle dindirmeye çalışıyordu. Hele Hacer den mektup aldığı zamanlar, mektubu öpüyor, kokluyor, tekrar tekrar okuyordu. Hacer de Mustafa’dan gelecek bir mektup ümidi ile, sürekli postacının yolunu gözler olmuştu. Kocasından gelen her mektup ta, adeta bir bayram çocuğu gibi seviniyordu. Mektubu okurken oğlu Hakkı’nın da dinlemesi için yüksek sesle ...

Orhan Gazi Ve Geyikli Baba

--------------------------------------------------------------------------------

Orhan Gazi gittiÄŸi yerlerde garipleri ve derviÅŸ kiÅŸileri
arayıp sorardı. Bir gün, İnegöl'de bulunan baba dostu Korkut
Alp O'na haber göndererek,

- Keşiş Dağı çevresinde geyiklerle gezip söleşen ve
Geyikli Baba adıyla anılan bir devrişin olduğunu bildirdi.

Orhan Gazi hemen adamlarını gönderip Geyikli Baba'yı davet
etti ama o mübarek zat bu daveti kabul etmedi.

Orhan Gazi adamlarını tekrar gönderip sebebini sorunca
Geyikli Baba şu cevabı verdi:

- Dervişler kalp ve göz ehli olurlar da her işin zamanını
gözetirler. Vakti gelince davete uyarlar ki, gittikleri zaman
duaları makbul ola!

Günlerden bir gün, Geyikli Baba kavak ağaçlarından birini
köküyle birlikte sökerek Bursa'nın yolunu tuttu; sarayın
...

Artık yorgunum Baba!
Sıkıldım bahaneler ürettiğin içki şişelerinden..Bilsen acımı anlasan az biraz gömerdin şişeleri mazine belkide..Ama acım anlayamayacağın kadar derinimde..Sızlatıyor her zerremi benliğimde..

Artık yorgunum Baba!
Hep anlamaya çalıştım seni..Hep dedim ki O da üzgün oda çaresiz oda yitik kendince Ama artık yok bu işin anlaşılacak bi tarafı..Hani çaban olsa az biraz sesindeki kifayetsizliğin ötesini bile duyardım..Lakin sen devam ettikce gaflete anlamsız sana atılan her adımım çareziliğime işaret dokunamadığım varlığın..

Artık yorgunum Baba!
Yaş değil kan dökülüyor gözümden her anıma..Eksiğim Baba derken çokca kırgınlık bir yana dursun..Güvenim bile boşa çıkıyor sana dairliğimi tüketen her çırpınışımda..

Artık yorgunum Baba!
Gidiyorum.. Babam dedikce acısını bu evin her duvarından yüreğime döndürüp çarpmasına izin vermektense gidiyorum işte bilinmezlere..
...

“Günahsız bir melek olamasam da
Her nefesim duacı sana…
Boz bulanık aksa da yıllar
Düş üstüne bir yürek.
Sonbahara özenme,
Özenme yere düşen yapraklara
Topraklara karışma baba”

Uzun süredir değmemişti elleri hayata. Çalışkan bir umut vardı avuçlarında. Çatlamış nasırlı ellerinde can bulmuş bir kız çocuğuydum ben oysa. Tek bir sözüyle akan sular durmaz mıydı?

Gönlünce yaşayamadığından doyamamıştı hayata. Sinirliydi biraz ama beyninin isyanıydı öfkesi, kızamıyordum. Sabit fikirli olsa da yarına bakışları, beni korumanın bahanesi olurdu zamanın kötü olması. Zaman kötüydü ve ben hiç karışmadım geçip giden yıllara hep yalnızdım, oysa…

Küçücük ellerimde büyük umutlar vardı, minik yüreğimde kocaman, mutlu bir aile. “Deniz köpüğüydü umutlarım, bir bir tükendi ama hep yanımdaydın baba.”

Bir adam düşümde… Uyandı, bana doğru yürüdü. Gözlerinde derin bir suskunluk. Ağır...

Bugün yine ciktim evden disari
Bunalimlar sarmis dört biryanimi
Bugün yine ciktim evden disari
Bunalimlar sarmis dört biryanimi

Kimseler görmüyor halimi bilmiyor
Düstüm bir cikmaza tutanim olmuyor
Kimseler görmüyor halimi bilmiyor
Düstüm bir cikmaza tutanim olmuyor

Satasma baba yorgun
Satasma baba yorgun
Gelmeyin üstüme
Bugün yine halsizim

Satasma baba yorgun
Satasma baba yorgun
Gelmeyin üstüme
Bugün cok halsizim

http://www.youtube.com/watch?v=JrR3UU2wL5c

Kitabın Adı : Baba ve Piç
Yazarı : Elif Şafak

Metis Yayınları / Edebiyat Dizisi
376 sayfa
Baskı Tarihi: Mart 2006
Özgün Dili: Türkçe


Baba ve Piç, İstanbul-San Francisco hattında gidip geliyor:
Müslüman-Türk Kazancı ailesiyle Ermeni asıllı Amerikalı Çakmakçıyanların
90 yıla yayılan öyküleri iç içe. Kederli bir geçmişi tamamen unutmak mı
daha doğru, geçmiş bilincini beraberinde taşımak mı?
Diğer yandan da bir kadınlar romanı Baba ve Piç:
Erkeklerin apansız ve açıklamasız ölüverdiği, geriye hep kadınların kaldığı
bir sülaleden dört kuşak kadının hikayesi. Anneannelerin, ciciannelerin,
teyzelerin hafızalarıyla can bulan bu romanı severek okuyacaksınız.


Şekerşerbet Hanım: İnsan taifesinin geçmişlerini öğrenmeleri gerçekten
...