uzanırsın yanıma
başak dolu ovalarca...
bir nehir geçer ortandan,
ben suyuna tutsak...
atlarım içine balıklar misali...
yuvarlanıp gideriz taşlar gibi
birbirimize çarparak...

ufalanmadan öp beni!...



TAYYIBE ATAY

Çok Özledim
yanan avuçlarıma
kar yağdır biraz!...
beyazlasın tenim /
serinlesin yüreğim...
razıyım
seninle yaşanacak zemheriye
çok özledim!...

hadi!
yağdır karlarını diyorum/
çığlansın tepelerim...
kar toplarınla yuvarlan doruklarımdan
altında ezileyim / öleyim...



TAYYIBE ATAY

Elim Eline Kaydı
yağmuru yağdı nisanların
şıkır şıkır bir şey! ..
çığlık çığlıktı yeşil,
sevincini duydum ekinlerin...

ben de;
kirini yıkadım taşların,
ağaçların yaprağını,
yolların burda kalanını,
dağların kanını! ...

bir de;
kendimi yıkadım günahlarımdan:
saçlarım uzadı...
dudağıma düşen damlayı yaladım sonra,
elim eline kaydı...

yürüdük elele...
gök nisan,
yer nisan,
yol nisan,
mevsim bahardı.



TAYYIBE ATAY

bir nehir olsam, durmaz akan;
köpükleri gülüş
girdapları aşk
mendereslerimle ovana yatsam...

sen
toprağında belemir çiçeği
mavisini aç kıyılarıma...
aralayıp balık uykulu gözlerimi
güzelliğine baksam...

sonra
bitişine dursam çağlayanının
en derininde dibine vursam...

kaybolsam yar! ...sende kaybolsam...



TAYYIBE ATAY

Sana Geldim


geçiyordum öylesine;
rüzgarınla açılan kapına düştüm!
bir dolu bahar gülüş,
bir dolu çiçek getirdim...
yollarımda tükenen derman,
yollarımda yorulan ayak getirdim...

geçiyordum öylesine;
sabahınla ışıyan kapına düştüm!
bir dolu hüzünlü bakış,
bir dolu zindan getirdim...
dağlarımda üşüyen beden,
dağlarımda kuruyan ot getirdim...

geçiyordum öylesine;
gecenle kapanan kapına düştüm!
bir dolu ışık göz,
bir dolu şafak getirdim...
kollarımda küllenen ateş,
kollarımda serilen yatak getirdim...

geçiyordum öylesine;
yalnızlığınla ağlayan kapına düştüm!
bir dolu cıvıldayan kuş,
bir dolu dudak getirdim...
ellerimde büyüyen sevgi,
ellerimde örülen saç getirdim...

geçiyordum öylesine;
ateşinle yanan kapına düştüm!
bir dolu bulutlu göz,
...

Sar Beni

ben yazmalıyım en uzun şiiri;
sözcükler doldurmalıyım boşalan dizelere,
yüreğime seni! ..
kirpiklerimden çekip almalıyım özlemi! ..
gözbebeklerime sormalıyım;
yolların ne kadar uzak,
yağmurların ne kadar çok...
dudağıma mandal mandal gülüştü ya sözlerin,
oradan konuşmalıyım seni,
biraz da tutmalıyım ellerini..

ben yazmalıyım en uzun şiiri;
susmalı önceki şairler
bilmedikleri için seni! ..
kanımın debisinde koşmalıyım sana
saçlarında konaklamalıyım sonra...
her hücren;
sokağım, evim, odam, kuştüyü yatak..
oturuyorsun içinde sıcacık, çıplak
istersen çağırma beni! ..

ben yazmalıyım en uzun şiiri;
haziranın yirmi biri olmalıyım,
aralığın yirmi biri..
en uzun gündüzüme güneş,
en uzun geceme yıldız yapmalıyım seni! ..

ben yazmalıyım en uzun şiiri;
...

gözünde güneş,
kirpiğinde yağmur,
bakışında gökkuşağı,
karanfilse dudakların,
yanağında gülücük olacaksa, gül dürümü!..
bir de uzanıp öpeceksen beni, eğer, özlediğin yerde;
yüzünü yüzüme ilikle...

ıslığın sevda,
tını bahar kokusu,
su olup akıyorsan vuslata doğru...
duymuşsan sensizlikte ne çok öldüğümü,
susturmuşsan adımı söylerken kurdu kuşu...
bir de“sevgilim” diyeceksen bana eğer, beklediğin yerde;
sesini sesime tetikle...

avucunda kör yanımı açan sadak,
parmağında nikah yüzüğü,
tırnağında etime olan açlık,
bileğinde kement varsa, gemici düğümü!..
bir de çözeceksen beni eğer, bağladığın yerde;
elini elime kilitle!..

elini elime kilitle!
bununla başlıyor hayat,
bununla bitiyor ölüm çünkü...



TAYYIBE ATAY

Dağın ardını görebildiğin kadar şairsin
Denizin dibini, göğün mavisini...
Katılabildiğin kadar telaşına karıncaların,
Sevincini duyabildiğin kadar çocukların, oyunlardaki...

Çözebildiğin kadar şairsin insan denen bilmeceyi...
Ölüme inat sevebildiğin kadar
Aşka banabildiğin, tene dokunabildiğin
Anlayabildiğin kadar sevdadaki gizi.....

Uzaklara atabildiğin kadar şairsin yüreği...
Olur olmaz zaman terk edebiliyorsan bulunduğun yeri
Kuşlarla uçabiliyorsan kıştan bahara, yazdan kışa doğru...
Korkutmuyorsa seni ölüm,
Kendine çekiyorsa gecenin guguk kuşu...

Çekiniksiz bakabildiğin kadar şairsin sevgilinin gözlerine..
Ve emdiğin kadar taşıdıkları rengi...
Bırakmadığın kadar avucunda sakladığın eli..
Ve
Ne kadar çoksa saçlarında kaybettiğin parmak,
Parmaklarında kalan saç teli ....

Yolları kısalttığın kadar şairsin bir de
...

‘Açıl susam açıl’ dediğimde,
Gülüşün yayılıyor yüzümde...
İki sincap oyun oynuyor cevizlerle;
Başım dönüyor:
Fırıl da fırıl,
Fırıl da fırıl...
Biri kırılıyor dişlerim arasında;
Dudağım dudağını tanıyor..

‘Açıl susam açıl’ dediğimde,
Sesin yırtılıyor göğümde...
Bir bebek çıngırak çalıyor beşiğinde;
Sular uyanıyor:
Şıkır da şıkır
Şıkır da şıkır!..
Birini kapıp kaçıyorum denizlere,
Tenim aşkı yaşıyor...

‘Açıl susam açıl’ dediğimde,
Sıcaklığın artıyor iklimimde;
Arap saçlı hurmalar büyüyor...
Kafa tutuyor güneşe;
Tırıl da tırıl,
Tırıl da tırıl...
Alıp dolduruyorum sepete,
Ellerim fiyonk olmuş üstünde;
Boşta kalan parmaklarım,
Seni çağırıyor...

Beni sev diye!..


TAYYIBE ATAY

Bitti mi leylak mevsimi,
Gel git sevmeler... (kıyısında mıyım?)
Yanıldın!..
Ellerin bana kalmıştı çünkü
Ve
Benden topladıkların..(kum, martı ve yosunlar...)

Kaç kez kırıldı sular (tuzdan cam gözlerim..)
İpliğin dokunurken yağmurlarda..(tefesinde yüreğim...)
Taçlandı gök kuşakların..bir uçtan bir uca..
Unuttum!.
Kaç renkti gökyüzünde bulutlar..(leylak deme sakın!..)

Morunda gecem,
Turuncusunda yangın yerim (canım!..)
Bırakıp kaçtın...(kapandı geçitlerim)

Leylakları özledim durdum (karbeyazı tenin..!)
Ve nisanı,
Ve mayısı,
Ve en uzun günde koşacağım haziranı...(ahtapot kolları hasretin..)
Gelmedin...(bitti demek vereceklerin..)

Küle döndü
Yangın yerim...( söndürmedin..)


TAYYIBE ATAY