 merso bildirdi: "Adamın biri ağacın altında yatıyormuş. Ağzına bir yılan girmiş. Bir atlı gelmiş, uyuyan adama yılan zarar vermesin diye çekmeye çalışmış ama adam yılanı yutmuş. Küçücük bir yılan içine gitmiş. Atlı ne yapsın, siz olsanız ne yapardınız? Eline bir kırbaç almış ve
| Adamın biri ağacın altında yatıyormuş. Ağzına bir yılan girmiş. Bir atlı gelmiş, uyuyan adama yılan zarar vermesin diye çekmeye çalışmış ama adam yılanı yutmuş. Küçücük bir yılan içine gitmiş. Atlı ne yapsın, siz olsanız ne yapardınız? Eline bir kırbaç almış ve
- Kalk, demiş. Kalk.
Başlamış dövmeye adamı. Uyuyan adam birden dövülmeye başlayınca fırlamış,
- Sen hain misin gaddar mısın şurada uyuyordum, demiş.
Ama dayak korkusuna tabi ki kalkmış
- Ne yapayım, demiş;
- Buradaki bütün ham elmaları ye, demiş.
- Niye, demiş adam.
- Ye, demiş.
Yemeye başlamış sonra da bolca su içirmiş. Adam ham elma üstüne de suyu içince çıkartmış; yılanı görünce korkmuş. Demiş ki
- Allah senden razı olsun, niye söylemedin yılan yutmuş olduğumu?
- Söyleseydim korkudan ölürdün demiş.
Mevlâna diyor ki, içimizde yılan huylar vardır. Allah bazen küçücük darbelerle, bazen ham elmalar yedirerek, bazen bizi fazlaca koşturarak içimizdeki bize zarar veren yılan huyları dışarı çıkartır. Bunun için bu dünyada acılar ve sıkıntılar insan için çok faydalıdır. Değil mi ki doğum, sancıyla olur, sancısız bir doğum gördünüz mü diyor Mevlânâ. Hatta anne bağırmaz mı sancımı arttır doktor, arttır ki bir an önce çocuğumu kucağıma alayım. İşte mana çocukları da sıkıntılarla dünyaya gelirler ve daha sonra Mesnevi’si böylece hikâyelerle dolmuştur.
Başka bir yerinde gene kendini beğenmiş adamı şöyle anlatır. Geminin birine bir âlim binmiş. Âlimin âlimiymiş, her şeyi biliyormuş. Ukala ya âlim, kaptanı çağırmış demiş ki;
- Gramer bilir misin, fizik bilir misin, matematik bilir misin?
Kaptan biraz mahzun
- Hayır demiş.
- O zaman, kaptan ‘vah vah’ demiş senin hayatının yarısı boşa gitmiş.
Kaptan üzgün ama ne yapsın, müşteri müşteridir demiş. Biraz sonra bir fırtına çıkmış. Fırtınada kaptan gülerek âlimin yanına gelmiş.
- Ey âlim bey demiş, yüzme bilir misin?
- Hayır bilmem demiş.
- O zaman maalesef size kötü bir haberim var, hayatınızın hepsi boşa gitmiş; çünkü biraz sonra batacağız, denizde öleceksiniz.
O halde bu âlem yüzme bilenlerin âlemidir. İlmini üstte tutabilen; ilmini kendini ortaya çıkarmak, kendini methetmek için değil de kendi manasında insanlara hizmet etmek için kullanan yüzme bilenlerin işidir diyor Mevlânâ Hazretleri. |
"
|
|
Giriş:
