Tahsin Özmen - Adını Siz Koyun - 23

Boras · yeni üye Kayıt: Mar 31, 2008 Mesajlar: 8

ADINI SİZ KOYUN- 23

şimdilerde...
bülbüle göğsünü açan gülün...bütün bahçeleri talan
şafak...
gündüzü dost biliyor geceyi düşman
bilmiyorki
gecenin rahminde bir cenindi...gündüzün katline uğramadan
..
gözbebeklerimiz...
avuçlarımızda tuttuğumuz gökyüzüne kanıyor
zincire vurmuşlar beyazı
nasıl da mutlu kokuşmuş kara gölgeler...vicdanlar ağlıyor
..
ülkemde...
bir kardelen düşmüyor her ölüye
kurşuna dost...
merheme düşman oluyor yara
ve karanlıklarda büyüttüğümüz zulüm...
kafeslerde yüreklerini bıraktırıyor kuşlara
.
pırıl pırıl yıldızlar kızıl saçlarından asılırken...ayaklar çırpınıyor...
tövbeden utanıyor suç
keşke kırılsaydım da yazmasaydım diye...ah çekiyor da kalem
niyaz etmiyor idam sehbası hiç
..
oysa cüceleşmeden önce...
kuşlar...kardeşce paylaşırdı gökyüzünü
mum yakardı aydınlığına sığınmak için insanlık...teriyle büyütürdü gülü
..
her yara kabuğa sevdalıydı
cellat merhameti...bir kâhinin azık torbasında değildi
iğde yapraklarında gökkuşakları demlenir
ihtilâle koşan deli rüzgarlar...
“insan yüzüne” değince...nasıl da ehlileşirdi
...
..
.
hangi rengi öpsek
yapraklar arasında kuruttuğumuz;...kelepir bir mavi
ve söylediğimiz...
ekmek arası iki türküydü
.
hayat:
kulaklarımızda acı bir çığlık değil
su gibi...
takılmadan akıp giden bir kum saati,
yüce bir dağın sukuneti,
sesi yitik bir gök gürültüsü
ve temize çekilmiş...tatlı bir öyküydü
..

/- insan :
- eşit doğmuyor öldüğü gibi/
kavanozda akide şekeri-/
.
//gönlümüzdeki insanlık:
sardıkça çiçek açan, açtıkça saran...maviş bir sarmaşık//

TAHSIN OZMEN
1997

*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank, 2006