Tarih: Per Mar 20, 2008 2:53 pm Mesaj konusu: Pablo Neruda - Ürkeklik
ÜRKEKLİK
Anladım yeni yeni, tek başıma, varolduğumu
ve yaşayabildiğimi iyi kötü böylece,
hem de korku duyduğumu bundan, yaşamaktan,
beni görmesinler istedim,
bilmesinler varolduğumu.
Solgun düştüm, zayıf, dalgın,
konuşmak, istemedim tanıyamasınlar diye
sesimi, görmek istemiyordum
görülmüş olmamak için,
duvarlara sürünüyordum yürürken
kayan bir gölge gibi.
Giyinmiş olacaktım
kırık kiremitlerle, dumanla,
kalmak için orada, ama görünmeden,
bulunmak için orada, ama görünmeden,
bulunmak için her yerde, belli bir uzaklıkta,
saklamak için ilkyazın
uyumuna bağlanmış karanlık kimliğimi.
Bir kız yüzü, saf çarpışı
bir gülüşün, ki yarardı iki parçaya günü
ikiye böler gibi bir portakalı,
ve ben sokak değiştirirdim,
yaşamaya aç ve ürkek,
suya yakın, soğuğunu içmeden,
alevini öpmeden ateşe yakın,
yüzümü örtüyordu bir gurur maskesi
ve incecik oldum ve bir mızrak gibi kavgacı,
kimseye kulak asmadan
-buna karşı koyuyordum çünkü –
duvarla çevrilip
yakınışlarım
yaralı bir köpeğin bağırması gibi
bir kuyunun dibinden.
PABLO NERUDA _________________ söylediklerimden çok
Sustuklarım
seçtiklerimden çok
Reddedilmek için
ne kadar varsam
o kadar kimseyim kendime.
bir gülüşün, ki yarardı iki parçaya günü
ikiye böler gibi bir portakalı,
ve ben sokak değiştirirdim,
burası cok hosuma gitti .. emegine saglık Neval .. _________________ /..Gel biz şehrin havasına hiç uymayalım
Birbirimize verdiğimiz sözlerin hepsini tutalım
Birde şehirli türkü tutturup karşılıklı seninle Şehre inat dert üstüne dert koymayalım, ayrılmayalım../
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Giriş:
