M. Varol Öztürk - Yüzünden Hatıra Bir Eylül Kaldı Bende

PropeT

Kırkımı devirdim devirdim yirmi sonbahar kez

Geleceksin diye bir önür adadım yollara

Bekleyişlerle geçti gençligim

Tükendim,tükendim,artık gelme

Kurudu adına diktiğim çiçekler

Adını verdiğim bebekler eskitti gelinliğini

Çıkamadım içinde bıraktığın sonbahardan

Yüzünden hatıra bir eylül kaldı bende

Büküldü belim,çürüdü içim.

Yirmi mevsimdir,ürperdiyor bütün gidişler beni

Saymıyorum içinde sen olmayan gelişleri

Yirmi senedir.

Bütün ayrılıklar birkez daha alıp götürüyor benden seni

Eski bir alışkanlıkla çift söylüyorum çayları

Denizi taşlıyorum

Yaprak,yaprak düşüyorum hayattan,çürüyorum

Ödünç yaşıyorum aldanma gülüşüme

Bunca yanlızlıktan geriye

Ertelenecek bir hayat kalmadı bende

Artık hiç bir yemin ikna etmiyor beni

Dokunamıyorum saçlarıma dolan aklara

Ne ölmek korkusu ne yaşamak kaygısı

Ne yaşamaya ehilim ne de ölüme kefil

Söz vermiyorum hayata

Konuşmuyorum ürpermiyor içim eskisi gibi

Dilim kavrulmuyor sarmıyor yaşamak beni

Gitttin

Eylüldü,yağmurdu biraz

"Kahrolsun" yazıyordu bütün duvarlarda

Kahroldum bütün kovuşmaları alıp gittiğin günden beri

Gittin

Mutlu olmak umudu kaldırıldı benden

Ömrüme bahane bütün ihtimallerden

Hep eylülü denedim yirmi sonbahar kez

Olmadı tutmadı dileğim

Tükettim ömrümü sana değmez bir kederle

Atamadım

Yüzünden hatıra bir eylül kaldı bende

M.VAROL OZTURK
_________________
şifrenizi almak için iletişim kurabilirsiniz....

morphine

mikroppp · deneyimli Kayıt: Sep 07, 2007 Mesajlar: 3744 Şehir: bacımın yanından