uzak bir masaldı gözlerin
sanki pamuktandı ellerin
şehre erken çökerdi akşam
sen gitmeye davranınca
durakta bekleşirdik
bekleştikçe söyleşirdi gözlerimiz
ben bir sana bakardım
bir de altında durduğum
o kadim çınarın dallarına..
bir yaprak düşerdi önüme
sonbahar-sarısı bir yaprak
alırdım onu hep
aynı yaprakmış
gibi
gözlerin gözlerime takılmıştı bir akşam
utanmış,kızarmıştın
bana söylediğin ilk sessiz cümleydi bu..
akşamdı yine
sıkkındı canın.
yorgun bir duruştun
unutmuştun hülyalarında uçurduğun kelebekleri.
gözlerin bakmıyordu eskisi gibi
dokunmuyordun bile hayata
hiçbir-yerinle hiçbir-yerlerine..
unuttun biletçiye para uzatmayı
unuttun mecburiyetlerini..
yaslayıp başını 21/A nın camına
kapadın gözlerini..
bir tren otobüse çarptı
otobüs şarmpolde..
gözlerini
kapadığın yerde
ben ölmüşüm o zaman
kırılmış sağ bacağın kan sızıyor
görmüyorsun bacağını
bana koşuyorsun
bana ağlıyorsun
bana ölüyorsun..
açıyorsun gözlerini sonra
son durak..
bir ikimiz kalmışız..
iniyoruz
ve o akşam adını söylüyorsun bana
o akşam gözlerini kapadığın yerde
ölümümü söylüyorsun bana
unutuyorum adımlarımı
unutuyorum o sarı andaçları
bir kamyon gelip çarpıyor bana
bacağım acıyor
kan sızıyor
ilk öpüyorsun beni.
ilk adın geliyor aklıma
düşerken
ilk seni seviyorum
ilk seni bağırıyorum
ve
ilk seni öpüyorum
susuyor sonra
zaman..
doksaniki sarı yaprakta..
eylül-1996
UMIT IMBAT
Kayıt: Jan 18, 2007 Mesajlar: 8040 Şehir: sınırdan
Tarih: Per Nis 12, 2007 12:46 pm Mesaj konusu:
Güzeldi şenay teşekkürler _________________ Beynimde intihar çiçekleri açmış,
Her gözyaşımda biraz daha büyüyor çığlıklarım,
Sonunu getiremediğim hikayelerim var benim,
1 2 3 tıp!
Daha kaç hakkım kaldıki yaşamaya?
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Giriş:
