Murat Göğebakan - Ay Yüzlüm

[diyemedim]

zaman hancı bulut yolcu
şimdi gitti en son yolcu
bitmedi mi hasret borcu
neredesin ayyüzlüm

gece çöker Günler solar
gözlerime yaşlar dolar
hatıralar bende ağlar
neredesin ayyüzlüm

karakollar mı kuruldu
kelepçeler mi vuruldu
bak bugünde akşam oldu
neredesin ayyüzlüm
şiir:
gençliğim dizleri üstüne çökmüş
kalpaklanınca sevda yoluna
bir doğuş yaratıldı çırılçıplak
ve sen ve sen ayyüzlüm
kurumuş yaprak gibi düşerken dalından
bir ahh.. gibi uzun sesli,
koptun dudaklarımdan

dön ayyüzlüm dön
neredeysen dön
sensiz olmuyor

kan damlıyor gözlerimden kan
gücün varsa gel sende dayan

çünkü ben son nefesimi titreyerek
çünkü ben çırılçıplak
çünkü ben sensizim
çünkü ben çünkü ben

_________________

Bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda
Ben yoluma devam ederim
Bitmemiş bir şiirin ortasında...

_________________
Onlar, delikanlı çağında, millet ve vatan aşkıyla ellerine silah aldılar. Hepsi birer ana kuzusuydu ama tüfek kuşanıp da, bölücü kurşunlarına karşı göğüslerini siper ederken arslan kesildiler. Damarlarındaki kan “deli” gibi akarken tek düşünceleri vardı: Bin yıllık Türk yurdunu bölmek isteyen gafillere karşı durmak! Albayrağın gölgesinde nöbet tutarken can verip şehitlik mertebesine eriştiler!!!

Resimleri ve Videoları Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir Foruma üye ol veya giriş yap