Kayıt: May 24, 2006 Mesajlar: 19705 Şehir: İstanbul
Tarih: Çar Arl 05, 2007 10:45 am Mesaj konusu: Baba
Baba..
Bu kapıdan çıkışını hatırlıyorum..
Dört kişi omuzlarına aldı seni..
Sen çıktın soğudu içersi..
Ev sallandı sonra,
Hani sen direktin ya...
Gittin,yıkıldı sanki tavan başıma...
Baba..
Çok şey değişti sen gittikten sonra. Ayaklarım büyüdü yavaş yavaş.Ellerim korkar oldu güvercinlerden. O cesur kız gitti seninle beraber,bambaşka bir kız oluverdim ben..
Düstüğümde kalkmayı öğrendim sonra.. Acıyan yarama tuz basıp susmayı.. Bütün mahalleyi inletmek yerine çığlıklarımla,başıma yastık basıp hıçkırmayı.. Özlemimi koyup yüreğime,güçlü olmayı..
Masallar anlatırdın bana geceleri. Peri kızlarından bahsederdin sen hep. Bende hep inatlaşırdım seninle yok diye. Sen ısrar ederdin var derdin. Yoksa sen nesin derdin.. Gülümserdin bana büyük büyük gözlerinle..
Şimdi peri kızlarını avutuyorum masallarla.. Babam yaşıyor diye..
Sen gittikten sonra önce bir günün kaç saat olduğunu öğrendim.Sonra bir saatin kaç dakika ve bir dakikanın kaç saniye olduğunu.. Ölümünde doğum kadar doğal olduğunu..
Geçmezken günler, ömrün nasıl geçtiğini..
Oysa biz beraber başlamamışmydık bu binaya.. Beraber atmamışmıydık temellerini.Beraber bitirmeyecekmiydik..
Sen gittin duvarların altında kaldı çocukluğum. Atladım ölüm gibi bir büyüklüğe..
Dört kişi omuzlarına aldı seni.. Çıktığın hiç bir seyahata benzemiyordu bu.Ne dönüşte bana oyuncaklar getirecektin,ne şekerler.. Sen gittin,yalnızlık doluştu içeri. Önce ellerim uyuştu,sonra bir kırbaç gibi vücuduma dokundu. Bağıramadım arkandan,ağlayamadım..
Gözpınarlarım kurudu birden bire.. Ben sadece bakakaldım..
Uyudum-büyüdüm oldu hep.. Ama ben hep senin arkandan bakakalan ufak kızın.. Yıllar geçti bak hala kuru gözpınarlarım..
Baba..
Bu kapıdan çıkışını hatırlıyorum..
Ben senin hala ufak kızın..
Elimde aldığın oyuncak
Seni bekliyorum,
Seni özlüyorum...
mekanın cennet olsun babammm...
alıntı _________________ Kavgasını verdiğim, yüreğim kan revan olup vazgeçmediğimsin..
Tek'sin...Sonsuza dek'sin..Soluk almak, yorulmak, gülümsemeksin...
Kayıt: Oct 15, 2005 Mesajlar: 6270 Şehir: İstanbul
Tarih: Çar Arl 05, 2007 10:53 am Mesaj konusu: Re: Baba
yokluğunu anlatmaya kelimeler yetmez yazamıyorum...... _________________ Babam, babam
Artık çok geç zaman.
Babam, babam
Kokun, gizli sevdam...
Resimleri ve Videoları Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir Foruma üye ol veya giriş yap
Resimleri ve Videoları Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir Foruma üye ol veya giriş yap
Bu memleket dünyanın beklemediği, asla umut etmediği ayrıcalıklı bir varoluşa sahne oldu. Bu sahne en az 7 bin senelik bir Türk beşiğidir. Beşik doğanın rüzgarıyla sallandı; beşiğin içindeki çocuk doğanın yağmurlarıyla yıkandı, o çocuk doğanın şimşeklerinden, yıldırımlarından, kasırgalarından evvela korkar gibi oldu sonra onlara alıştı; Onların oğlu oldu. Bir gün o doğa çocuğu, Doğa oldu; şimşek, yıldırım, güneş oldu; Türk oldu... Türk budur. Yıldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınlatan güneştir.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Giriş:
