Pablo Neruda - Yeryüzü Konuğu

[neval]

YERYÜZÜ KONUĞU

Şöyle bir dokunsaydın yüreğime
Yüreğime üfleseydin deniz kıyısında ağlayara
Karanlık bir ses duyacaktın uykulu tren seslerinin andıran
Kararsız sular gibi güz yaprakları gibi kan gibi
Islak ateşlerin sesi gibi göklerde yanan
Bir düş gibi ses verirdi dallar gibi yağmur gibi ya da
Üfleseydin yüreğime, denize yakın
Avcı borazanları gibi hüzünlü bir limanda

Aklar giyinmiş bir hayalet gibi
Kıyısında köpüklerin
Rüzgarın ortasında
Uzayan bir yokluk gibi ansızın bir çan gibi
Zincirden kurtulmuş bir hayalet ağlayan deniz kıyısında

Deniz paylaştırır yüreğinin sesini
yağmur iniyor, karanlık iniyor yalnız sahillere
gece iniyor gece önüne geçilmez
batık gemi bayrakları mavisinde hüznü
sönük gümüşsü yıldızlarla çoğalmış
acı deniz kabukları gibi ses vererek
ey deniz, ey yakarış diye haykırır yürek
İçten sesiyle suçlar deniz,

Ey mutsuzluk, ve kırılmış dalgalarda yiten korku diyerek
yeşil gelinciklerini ve gölgesini, üstüne düşen...

Ansızın var olursan yaslı kıyılarda
ölü bir günle kuşatılmışsan
yüzünle yepyeni bir ışığa dönüksen
dalgalarla dalgalarla doluysan
yangınlı bir güvercin gibi çırpınan
korkudan soğumuş yüreğime üflersen
kanın kara sesli harfleri gibi yankılanır
büyür kırmızı suları, derin
ölüm gibi ses verir
rüzgar ağlamayla dolu bir borazan gibi
korkular akıtan bir kazan gibi ses verir
ya da bilinmez sesini getirir gölgelerin

Bir hayalet olmak ister miydin
kısır ve yaslı borazanı üfleyen
deniz kıyısında yalnız tek başına?
Bir kez çağırmaya gör denizin
uzayan seslerini hayın ıslıklarını
yaralı dalgalardaki buyruklarını

Birileri gelirdi belki
gelirdi birileri
adaların doruklarından kızıl derinliklerinden

Gelirdi birileri gelirdi birileri
gazapla üflemek için
bırakılmış bir geminin sirenleri gibi ses vererek
bir yakarı gibi
kanla köpük arası bir at kişnemesi gibi
kendi kendini ısıran öfkeli bir su gibi

Deniz duraklarında
gölgeli kabukları bir çığlık gibi dolanır
deniz kuşları uçuşur ve denizi küçümser
seslerin çizgileri ve yaslı çubuklarıdır
açık denizin yalnız kıyısından eser...

PABLO NERUDA
Çev: H.Yavuz)
_________________
söylediklerimden çok
Sustuklarım
seçtiklerimden çok
Reddedilmek için
ne kadar varsam
o kadar kimseyim kendime.

[jutenyam]

QüseLdi...tşkler neval..
_________________
ÖzLüyorumm