Vedat Nusret Torun - Gideceğim

[psy_co]

Gideceğim
Mutsuz insanlar doğarken hüsran dünyasında
Gideceğim
Sahipsizken ve dert sayılırken artık sevdalar

Yaşamdan yaşamıma akan delice suskunluğumla
Koparcasına ruhuma sızan zehir zemberek zaman akıntısıyla
Hani bir intiharın kent meydanlarında sallandığı
Hani verilen sözlerin hep ölümü hatırlattığı o an’la
Gideceğim, santim santim tüm uzaklıklara

Kalamam cefalar kadar zalimken hayat
Yaşananlar yalnızlıkların toplamı kadarken
Nasıl bırakabilirim içimi dolduran karanlıkların rengini?
Nasıl yaşanır bu şifasız, vefasız diyarlar da?
Yokken hiç bir yerde kimsesizliğin tesellisi

Gideceğim
Soğuyan ölülerin gözlerindeki anılarla
Paslanan ve çürüyen zaman olacak sadece, ben giderken ardımda
Kokularsa çoktan kaybolacak hüzünlü bekleyişlerin sonrasında

Ömrüm taşırken bahtında yokluğun çaresizliğini
Yoklukla başlayacağım her özleme yeni baştan
Nasıl olsa sürecek yine de vaat edilen her an
Nasıl olsa olacak ilelebet
Gözleri uzakları arayan birileri kahrından
Her şey kabullenilmiyor
Giderken ya da kalırken anlıyor insan

VEDAT NUSRET TORUN
_________________
Şimdi gitmek zamanı.... Sen de tüm ürkekliğinle, tüm hatalarınla, tüm eksiklerinle, tüm haklı gördüğün yanlarınla başbaşasın şimdi... Çünkü sevgili seni sevmek, özgür bırakmaya razı olmaktı..


Yine de... Senden gelen herşeyi...
Acıyı.. ve kederi... ve hüznü... ve gözyaşını...
Sırf senden diye... sırf sen diye...
Aldım kabul ettim sevgili...
Eyvallah...

[alcera]

güsel şiirmiş
_________________

Resimleri ve Videoları Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir Foruma üye ol veya giriş yap

iki tarih sayfası gibiyiz ardarda
birinde başlayan cümlenin sonu ötekinde düğümlenir ancak

[hayal_t]