Ufuk Kömüşcü - Söz Veriyorum Anne

[u-BiL]

Dışarıda hızlı hızlı yağan bir yağmur var

Ve ben camın arkasından seyrediyorum

Her yağmur damlası bir şey hatırlatıyor bana

Dalıyorum düşünüyorum kayboluyorum hayallerimde

Bir yağmur damlası oluyorum , düşüyorum

Sonra birden irkilerek kalkıyorum

Camı açıyorum , üşüyorum

Bir ses var içimde koş diyor yağmurun altında delicesine

Eskilerden bir şeyler hatırlıyorum sevgili..

Ben aşkı seni yağmurlarda beklerken öğrenmiştim

Kapıya yöneliyorum bir ses daha içimden

Hep annemin mırıldanışları

Oğlum , atkını al şapkanı şemsiyeni sakın unutma diyişi

Söz anne en kalın montumu giyeceğim …

Çıkmıyorum olduğum yerde kalıyorum

Haklısın anne diyorum..

Oysaki neymiş seni anneme verdiğim sözlerden öne geçirecek kadar kıymetli
kılan ..

Düşünmeye başlıyorum..

Sonra bir yağmur damlası daha , bir şey gizli diyorum bu damlalarda ..

dalıyorum…

Gülüşün geliyor aklıma , bakışların tebessümün…

Tarifsiz bi duygu içimde hissediyorum ama anlayamıyorum

Yağan yağmurun altındayım delicesine koşuyorum yine..

Seni arıyorum , kaybettiklerimizi içimdeki değişik bir ümitle..

Yağmur konuşuyor sanki ,

Rüzgar içime içime işliyor aldırmıyorum

Ne kadar sert eserse o kadar hızlı koşmaya çalışıyorum

Yalnızca gülüşlerinin saklı kaldığı yağmur damlası var aklımda..

İçimde bir huzur

Ellerimde gülüşün

Senden o kadar çok olsun istiyorum ki ölesiye açıyorum avucumu

Yağmur yağdıkça büyüdüğünü sanıyorum tutamadıklarıma üzülüyorum

Yavaş yavaş yağmur dinmeye rüzgar daha sert esmeye başlıyor

Üşüyorum ..

Anlıyorum ki sevgili

seni avcumda biriktiremiyorum her rüzgar darbesi bir şeyler uçuruyor avcumdan

Ne kadar ugraşsamda saklayamıyorum

Bir an duruyorum ,sakinleşiyorum, susuyorum

Ve yine anlıyorum ki sevgili..

ya her tutamadığım damlalar gibi yok olacaksın , yada avuçlarımda

biriktirdiklerim gibi kuruyacaksın

olmadı be sevgili seni kuruyasın diye sevmemiştim ki ben

şimdi her şeyi daha iyi anlıyorum

aptallık edişimi

haykırıyorum

anne sen haklıymışsın diyorum sen haklıymışsın

söz veriyorum bir daha asla yağmurda dışarı çıkmayacağım

söz söz söz

yağmura karışıyor gözyaşlarım…

bir daha saklanıpta bakmayacağım o yağmur taneciklerine aldanmayacağım
anne söz..

ben yüreğimi kaybetmişim orada

hayallerimi suya yazmanın burukluğunu yaşıyorum

ve yine söz veriyorum anne , asla hiçbir yağmur damlası düşmeyecek avuçlarıma

çünkü eldivelenrimi takıyorum artık...



UFUK KOMUSCU (u-BİL)

[jutenyam]

Okumustum ben bunu daha önje
O yüsden tekrar okumama gerek yoq
Çok qüseL Ufuq yüreğne kaLemine sağLık arkadaşım
_________________
Ama gitme..
Daha saat Hoşça/kaL'ı göstermedi ßitmee!

[u-BiL]

yüreğimde yok böyle bir şey tamamen sallama

teşekkür ederim..