Yıl 2000 ve (Allah rahmet eylesin) Anneannem beyin kanamasından hastahanede yatıyor. Annemler sekiz kardeş ve haliyle bütün kardeşler, akrabalar, torunlar vs. herkes bir arada bir umut bekliyoruz. Anneannemin hastahaneye yatışının 4. ya da 5. gününün akşamında kardeşler, torunlar ve bazı yakın akrabalar ağlaşıp sızlaşıp bekliyoruz. Büyük teyzem dualar ediyor kendince "Allah hiç birinizin acısını bana göstermesin, önce benim canımı alsın, ben ölmeden öleniniz olmasın..." Teyzem bir ağlıyor bir dua ediyor ve yine başladı "Allah hiç birinizin acısını bana göstermesin, önce benim canımı alsın..." demesiyle küçük teyzemden bir ses çıktı "Amin bacım Amiiiiinnn". Bunu da biraz yüksek sesle söylediği için herkes duydu, tabi herkes birbirine baka kaldı.
Yine aynı günlerde yine aynı teyzelerim. Küçük teyzem kendi çapında evi derleyip toplamamıza, gelene gidene yardımcı olmaya çalışıyor ama kadıncağızın da artık ayakta duracak hali kalmadı bir yandan da Annesiyle ilgili bir haber bekliyor. Metanetini bozmamaya çalışarak herşeye yetişmeye çalışıyor ya büyük teyzem ha bire "Aferin bacım, sağolasın" deyip duruyor. Bir, iki, üç derken yine böyle bir aferin'le başlayan cümlenin bitmesine fırsat kalmadan küçük teyzem "e bacım biraz da sen kalksan da ben sana aferin desem" diye sinirleri laçkalaşmış bir şekilde gülme krizine giriyor.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Giriş:
