Tarih: Cmt Ekm 13, 2007 2:26 pm Mesaj konusu: Ölüm Bendim Ama Sen Yaşam Değildin
..."SeN" Yakomaz Gecelerde Ağlardın...
“GiTtiN... solan bir mevsim değil sadece bendim. Şimdi ay güneşim oldu..”
Herkesin bir tanımı vardı aşka dair. Herkesin farklı bir aşk sunumu. Benim de...
Mutsuz aşktı benim sahnemde hayat bulan aşkın adı...
Donuk ve mat ama kutsal bir aşktı.
Madde bağımlılığı gibiydi, nefes alamayan astımlı bir hastaydı o, ama onurlu bir aşktı.
Maskeli balo müdavimlerinin adını aşk koydukları ölüm ayinlerinden değildi.
Aynaya bakmaya korkan yüreklerin harcı da değildi böyle bir aşk.
Belki de hepsinden öte yalnızdı ve de hep solgun...
Aşkı, aşk yapan tek kişilik olmasıydı belki de. Kana karışan yoksunluğun her geçen saniye artarak daha çok acı vermesiydi...
Çaresizlikti o. Asla tutku ya da şehvet değildi. Vücutlar yoktu onun içinde, ne maskeler ne de hesaplar.....
“Şehir, ışıklarını yine söndüremedi. Şehir, yaşanılan cinayetlerin tek tanığıydı.
Özenle çıkarılıyordu maskeler, özenle takılıyordu sonra...”
Aşk, yürek işiydi, yürek yoksa aşk da olmazdı.
O bir iç kanamasıydı. Tutku ya da şehvet değil...
Bir de utanmadan aşktan söz edenler vardı, kirletenler. İnce hesap duayenleriydi onlar.
Dudaklarında şehvet, tenlerinde ihanetin dövmesi vardı.
Kaslarında bir gece önceki sahte dokunuşların sızısı, o sızı ki bir tek kaslarındaydı...
Mekanikti bedenleri gibi yürekleri de. Her yerde görebildiğiniz türdendi bu ince hesap duayenleri.
Başkalaşmış aşkların başkalaşmış adam ve kadınlarıydı onlar.
Yüzlerinden tanırdınız onları, ifadelerinden, pazarlıklı gülüşlerinden. Masum olanı yaşatmazdı yürek müsfetteleri.
Sürekli yenilerlerdi belleklerini. Acıyı da böyle uyutmuşlardı, Aşkı da...
Oysa Aşk, içinde acı olmadan ne kadar onurlu olabilirdi ki...
Korku vardı, dinmeyen sancılar vardı. Ağustos gecesinde üşüten ayazlar vardı.
Çaresizlik vardı dört duvarda. Anlıyormusun ÇARESİZLİKK.....
"Şimdi gözlerinde sakladığım mevsimleri de getiremem artık sana...
Şimdi bir güvercin gibi tünedim yaşam yalnızlığına"
Kızıla çalıyordu ölen gözlerin, Düşlerim, hayalin, hayalimiz
Ölüm bendim ama sen yaşam değildin..
Ağlamak en iyi çözüm... alıntı _________________ SEN YOLLARINA 29 HARFLE ACI DÖŞEYEN Bİ ŞAHSA YARA DEĞİLDE YAR DİYEBİLİR MİSİN?
Korku vardı, dinmeyen sancılar vardı. Ağustos gecesinde üşüten ayazlar vardı.
Çaresizlik vardı dört duvarda. Anlıyormusun ÇARESİZLİKK.....
Kod:
Aşk, yürek işiydi, yürek yoksa aşk da olmazdı.
O bir iç kanamasıydı. Tutku ya da şehvet değil...
Bir de utanmadan aşktan söz edenler vardı, kirletenler. İnce hesap duayenleriydi onlar.
Dudaklarında şehvet, tenlerinde ihanetin dövmesi vardı.
Kaslarında bir gece önceki sahte dokunuşların sızısı, o sızı ki bir tek kaslarındaydı...
Çok güzel bir yazıyıdı.Ama alıntı yaptığım kısımları çok beğendim.Ellerine sağlıkk _________________ Beynimde intihar çiçekleri açmış,
Her gözyaşımda biraz daha büyüyor çığlıklarım,
Sonunu getiremediğim hikayelerim var benim,
1 2 3 tıp!
Daha kaç hakkım kaldıki yaşamaya?
Kayıt: Oct 03, 2007 Mesajlar: 132 Şehir: kayıp şehir:(
Tarih: Pzr Ekm 14, 2007 1:41 am Mesaj konusu: Re: Ölüm Bendim Ama Sen Yaşam Değildin
çoook güzeldi _________________ *ßana insanLarı anlatmayın..ßen insanLarı ya$ayarak anlayanlardanım..
*ßana dostluk nedir diye sormayın..ßen dostlarım için ölümle bulu$anlardanım...
*ßana sen kimsin diye sormayın..ßen kendini anlatmayı sevmeyenlerdenim..
*ßana a$k nedir diye sormayın..1 kere ya$adım 1 daha ya$armıyım bilmeyenLerdenim..
*ßana can ne demek diye sormayın..canımdaki Canlar için can yakaNlardanım..!
*ßana köpekLerden söz etmeyin..EfendiLeri için hizmet edenLerden bahsetmeyi sevmeyenLerdenim..
Kayıt: Oct 28, 2006 Mesajlar: 107 Şehir: ||MaNiSa||izMiR||
Tarih: Per Arl 13, 2007 10:39 am Mesaj konusu: Re: Ölüm Bendim Ama Sen Yaşam Değildin
gerçekten harikaydı..
tebrik ederim.. _________________ kimse kimsenin >heRşei< oLamaS(Mış!!]..
di'Li geçmişten tek yaramsın sen..
sensiz 'kimse' mi 'kimsesiz' miyim biLmem(?)..
hiç biLmek istemem..hatta düşünmem..
Aşkı, aşk yapan tek kişilik olmasıydı belki de. Kana karışan yoksunluğun her geçen saniye artarak daha çok acı vermesiydi...
Çaresizlikti o. Asla tutku ya da şehvet değildi. Vücutlar yoktu onun içinde, ne maskeler ne de hesaplar.....
Aşk, yürek işiydi, yürek yoksa aşk da olmazdı.
O bir iç kanamasıydı. Tutku ya da şehvet değil...
Bir de utanmadan aşktan söz edenler vardı, kirletenler. İnce hesap duayenleriydi onlar.
Dudaklarında şehvet, tenlerinde ihanetin dövmesi vardı.
Kaslarında bir gece önceki sahte dokunuşların sızısı, o sızı ki bir tek kaslarındaydı...
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Giriş:
