artık şiirlerde mutlu etmiyor beni.
ve güzel kızlar,ve cengaver sözler.
ağlayamayacak kadar yorgun,
bir koşuşturmanın içersindeyim.
koşuyorum;
zaman,ayak bileklerimi ısırıyor.
koşuyorum;
zaman,nefes borumda yosun tutuyor.
koşuyorum;
zaman,yüreğimde zar atıyor...
kaybedilmiş bir suretin izlerini,
ince motifli tül perdeler,
rengarenk işlenmiş halılar
ve sıra sıra dizilmiş fayanslardaki,
makro çizgilerde arıyorum...
yaşanılmasın anlatılsın denilen bir hayatın,
vekaletini aldım kaderden.
ve yirmi beş yılımın pozunu
melankolik bir model olarak
verdim hüzün fotoğrafcısına...
şimdilerde annesinin karnından
yeni doğmuş bir bebek gibi,
bir sıkımlık canım.
en iyisi bir küvöze koyun beni
kimbilir belki yaşarım...
MUSTAFA DURUKAN _________________ söylediklerimden çok
Sustuklarım
seçtiklerimden çok
Reddedilmek için
ne kadar varsam
o kadar kimseyim kendime.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız