Kayıt: Jan 17, 2008 Mesajlar: 4306 Şehir: CeHenneT
Tarih: Pts Ağu 25, 2008 5:59 pm Mesaj konusu: Her Tahterevallide İki Kişi Yoktur.
Nefes almak zamansızlığın zamana bıraktığı acımasız bir telaş gibi şimdi...
0ysa ümitlerim vardı/hayallerim...
Olmadı,
Bu dünya faniliğini bir kere daha çarptı yüzüme tokat misali.
Sevgilerin bu kadar yalan olmasının dışında.
Daha neyi bekliyoruz gerçekliği aramaya başlamak için.
Ya da neyi terkedemiyoruz da sahte yüzümüze yüz eklemekten korkmuyoruz.
Acizliğin dibine vurmuş olmak neyi değiştirir ki,bilmedikten sonra.
Gerçeğe aday olmak neyi değiştirir.
Sahteliği anlamadıktan sonra.
....
Karanlıktan ürken bir kız çocuğuydum ben, mum alevinde evcilik oynama hevesinde...
Duyduğu yüksek frekanslı her seste masa altına kıvrılan..
korkan /korkutulan...
titreyen her yalnızlıkta, yalnızlığın her karesinde...
Oysa her tahterevallide iki kişi yoktur ve eğer istersen salıncağını sallayacak olan çoktur.
Sessiz bir geceydi başladı bu çile, onbeş yıl nefes almadım...
beş yaşındaydım koca bir okyanusa atıldım...
Belki abimin ayakkabıları kadardı derinliği, belki bir litre suydu
Ama ben kaldırma kuvvetine direnmiş bir yelkenli gibi battıkça battım en dibe...
Biri gelip çözse de bağcıklarını ayakkabının,
ancak çürümüş ellerime ulaşacaktı,
Dilimden düşecekti sessizliğim,
İçimdeki masum çocuk konuşacaktı...
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Giriş:
